Sorry, u moet JavaScript inschakelen om de website te mogen bezoeken.

Sfeerimpressie

Mensen kijken zoekend om zich heen, ze vinden wie ze zochten, handen worden geschud. In de hal is het een rumoer, er wordt gelachen en gepraat. Vóór de officiële opening is de Kerkdag al een echte ontmoetingsdag. We ontmoeten elkaar als broeders en zusters van hetzelfde huis. Op de achtergrond pakken de schoolverenigingen hun spullen uit, het koekhappen wordt klaargezet (de koeken hingen nog niet hoor, die waren echt vers), de boeken uitgepakt. Het is een gezellige drukte als het orgel begint te spelen. De kleine kinderen worden in de crèche gebracht en iedereen zoekt een plaatsje op.
 
De dagvoorzitter opent de dag. We vragen de Here om de dag te zegenen tot zijn eer en tot opbouw  van de kerken. De dagvoorzitter spreekt over het belang ons hele leven naar Gods wil in te richten. Om zijn wet te houden. Dat verziekt ons leven niet, dat bemoeilijkt ons leven niet. Maar, zoals het staat in Psalm 19 vers 12: in het houden ervan ligt rijke beloning.
We zongen het ook: Volkomen is Gods Woord, het verkwikt elk die het hoort en deze wet begeert!
 
De eerste toespraak is van dominee C. Koster. Hij staat er bij stil dat we opvallen. Omdat we andere keuzes maken. In muziek, in kleding, in vrijetijdsbesteding, in werkhouding. In de ogen van de wereld lijkt het alsof we van een andere planeet komen. En toch. We mogen ons gelukkig prijzen dat we anders zijn. Geheiligd zijn. Want God heeft ons in zijn genade van het rijk van de duisternis, overgebracht naar zijn wonderbaar licht. We zijn niet van een andere planeet, maar leven in het rijk van Gods licht.
 
Na het zingen spreekt br. T.L. Bruinius verder. Hij gaat een aantal kenmerken van het andere rijk, van de satan, het Babel bij langs. Hij trekt lijnen met de maatschappelijke ontwikkelingen in met name Zweden. Een voorbeeldland voor onze overheid. Maar een land dat zijn sociale verbanden voor een groot deel verloren heeft. Waar de liefde verkilt. Waar binnen de gezinnen zelfs de liefde verkilt. En wat is een warm gezin van belang! Voor de opvoeding tot kinderen, volwassenen die de Here dienen in hun leven. Die hun dienst verrichten binnen het verbond.
Daarover spreekt br. M. S. Godschalk in de middag. Maar eerst is het tijd voor iets anders.
 
De microfoon werd naar beneden bijgesteld, want daar komt.. het kinderkoor! En niet alleen het kinderkoor, want bij het laatste lied mogen alle kinderen van de kerk naar voren komen, om mee te zingen met Psalm 116. In de kerk verandert de sfeer en is vreugde te proeven om dat kinderkoor. Helemaal als we het laatste vers samen zingen, samen de Here loven.
 
Na het kinderkoor wordt de nieuwste klankbordbrochure gepresenteerd door De Bazuin. Een brochure over Elisa. In de pauze begint de run naar de tafel van De Bazuin met als resultaat dat de brochure al weer bijna is uitverkocht.
 
Nadat we samen gebeden hebben begint de middagpauze. Die is ook zo maar weer voorbij. Er is amper tijd genoeg om de blikken om te gooien, de koek van het touw te happen, de boeken te bekijken, de koop ervan te overwegen, een chips- dropveter te rijgen, op het springkussen te springen (terwijl je nog moet bijkomen van het broodje hamburger dat je even daarvoor kocht en opat). Ondertussen moet er natuurlijk nog met deze en gene gesproken worden. Maar om kwart voor twee speelt het orgel ons onverbiddelijk weer naar onze plaatsen.
 
Hadden we ’s morgens gehoord dat we leven in Gods Koninkrijk. In de middag spreekt br. M. S. Godschalk over onze reis naar de grote Bruiloftsfeest. De duivel wil ons koste wat het kost tegenhouden dat feest mee te vieren. Hij wil dat onze olie opraakt, hij wil dat wij met vuile kleren de zaal binnen gaan, hij wil dat we voor een gesloten deur komen, hij wil dat we verdwalen op de brede weg.  Hij probeert ook het gezinsleven kapot te maken. Het gezin, waar de geloofsopvoeding zo belangrijk is. Dan spreekt br. Godschalk heel praktisch over het gezinsleven in deze tijd. Met zijn hectiek, drukte en moderne media.
 
Ds. De Marie sluit de rij met een vooruitblik. Vooruit, in de toekomst. Mensen van de wereld leven voor het hier en nu. Zij plukken de dag. Wij niet. We leven in het heden der genade. We leven daarin anders, omdat we onze toekomst kennen! We weten dat we eeuwig mogen leven met God. Daarom strijden we hier de goede strijd, gebruiken we alles tot Gods eer.

Want nog een korte, korte tijd, en Hij die komt zal er zijn en niet op Zich laten wachten (Hebr. 10:37).

 
Al met al waren het mooie, actuele en praktische lezingen. We werden bemoedigd. We zijn geen mensen van een andere planeet. We zijn kinderen van God, we leven in zijn Koninkrijk! Dat stempelt ons hele leven, maar dat is voor ons een vreugde. Het begin van het eeuwige leven met Hem.
 
Het was een goede dag, waarvoor we de Here dankbaar zijn. De Here werkt door mensen, zo werd ook deze Kerkdag mogelijk door hulp van veel broeders en zusters. We willen hen dan ook bedanken. De sprekers, de kosters, de collectanten, de fotograaf, de oppassers in de crèche, de standhouders en hen die hiervoor  voorbereidingen troffen, het kinderkoor. We denken aan de organisten, de klaarzetters, de gift-gevers, de opruimers, de parkeerregelaars, de koffieschenkers, de EHBO-ers en het welkomstcomité. Hen die het springkussen regelden, de kosters hielpen en al de anderen. Iedereen hartelijk bedankt!
 
Comité Kerkdag DGK